Veikindi

Þessa helgi er ég búin að vera veik, sko VEIK! Þetta byrjaði í rauninni á fimmtudaginn. Þá svaf ég rooosalega mikið. Á föstudaginn var ég í skólanum, en ég var orðin svo slæm þegar ég kom í ensku tímann minn að ég varð að fara heim. Þá fór ég heim að sofa. Svaf að kvöldmat og sofnaði líka eftir það. Um ellefu leytið um kvöldið kom mamma og vakti mig. Hún mældi hitann á mér og ég var komin með 39,5°C hita!!!! O my Jesus.....
Eftir það var ég bara á vatni til að kæla mig niður, gat ekki einu sinni sofið með sængina mína, mér var svo heitt.
Laugardagurinn var skemmtilegur, mér leið aðeins betur (cirka komin niður í 38°C) og famelíu-crewið tjékkaði í Fífó að glápa á nýju fjölskyldumeðlimina. Sóldís var í essinu sínu, sama má segja um Brynjar Jökul og Viktor Loga, algjör krútt! Létu öll krúttó-geislanna dáleiða alla á svæðinu. Í brunchinu var einnig boðið upp á súkkulaði múrstein (u know Betty Crockett).
Það leiðinlegasta við daginn var það að ég mátti ekki knúsa neinn, það var hell. Fullt af fallegum, litlum og krúttlegum börnum og ég varð bara að stara úr fjarlægð. Já, Grímur Steinn og Gunna kíktu líka við til okkar.
Sunnudagurinn fór í að líða illa, vera veik og fá Önnu í heimsókn. Ég verð að viðurkenna að mér leið betur þegar ég var í sófanum með henni og að horfa á formúluna.
Ótrúlega gaman að fá hana í heimsókn og hefur nú enn einn áfangastaður til að heimsækja kominn á listann minn, Akureyri.
Allavega, núna er ég í góðu lagi, fyrir utan það að ég að drepast í hálsinum.

Ciao people.

Tyllidagar og hrekkjavökuballið

Já, á mánudaginn byrjuðu svokölluðu Tyllidagar í MK. Það eru tveir dagar þar sem kennslan er brotin upp og í staðinn gera nemendur eitthvað öðruvísi.
Þetta virkar þannig að hvað sem maður velur verður maður að fá stimpil á blað, til að fá mætingu fyrir dagana.

Ég byrjaði vel á mánudaginn og fór á fyrirlestur um uppruna hrekkjavökunnar. Það var einhver amerísk kona frá sendiráðinu sem talaði og talaði um hrekkjavöku og allt þar á milli. Eftir það ætlaði ég að fara til spákonunnar, hún Sara gamli íslensku kennari minn. En það var ekki alveg að gera sig, biðröðin ætlaði ekki að enda og 40 mínútur af lífinu mínu fóru í ekki neitt. Ég gafst upp og horfði á tískusýningu í staðinn og fór svo í jóga til að fá stimpil. Eftir jógað var ég að drepast í bakinu, það var ekki þæginlegt.
Svo var farið í keilu í Öskjuhlíðinni. Það var mega skemmtilegt. Ég, Tommi, Jón, Jóhanna, Margrét og Hinrik vorum saman á braut. Reyndar var bévítans brautin biluð....andsko...tinn.

Þriðjudagurinn var svipaður, ég fór á tvö fyrirlestra. Einn fyrir Amnesty International (by the way, ég er í AI klúbb í skólanum, skráði mig eftir fyrirlesturinn) og svo á Jónsa í svörtum fötum að tala um vímuefni. Verð að viðurkenna að sá fyrirlestur var alveg góður. Svo var skellt sér á skauta og ég get sagt að ég ætla mér ekki að fara þangað oft. Kalt, detta, illt í fótunum, lokuð sjoppan og of há tónlist. Er eitthvað gott við það?

Svo var það ballið. Fyrsta menntaskólaballið mitt, á skemmtistaðnum Pravda. Það var í stíl við Tyllidagana, hrekkjavökuball. Það var mega stuð. Reyndar byrjaði kvöldið mjög skrautlega. Við (ég, Tommi, Guðrún, Hinrik, Birkir, Jóhanna og Jón) ætluðum að chilla á kaffihúsi áður en við færum á ballið. Húsið opnaði klukkan 21:00 og við komum niður í bæ 20:30 til að setjast á kaffihús.....en NEEEEEEIIII....við vorum ekki nógu gömul til að setjast á kaffihús í svona 30- 40 mín og fá okkur kakó eða kaffi. Djííí það var ekki neitt að gerast á kaffihúsunum en nei, okkur var hent út á FJÓRUM kaffihúsum, ekki einu, ekki tveim, heldur fjórum. En fyrir utan þetta þá var kvöldið æðislegt og mega gaman. Fólk var alvarlega á flippinu. Páll Óskar var DJ á efri hæðinni og á ákveðnum tímapunkti hélt ég að gólfið myndi hrynja vegna þunga....scary....Vil benda fólki á orkudrykk sem heitir því ótrúlega frumlegu nafni Bomba, það er það sem hélt mér vakandi. Dálítið súr en fínn.
Þegar ballið var búið fékk ég, Tommi og Guðrún far hjá Jóni.

Steinsofnaði svo klukkan tvö. Þakka öllum vitleysingunum mínum sem voru að flippa með mér fyrir æðislegt kvöld.

Komin á klakann

Heiða systir mín lenti á klakanum í gær. Ég var hjá Kristínu Líf mest allan daginn eftir skóla, svo fór ég heim til að fara með pabba að sækja Heiðu á völlinn.

Við settumst í bílinn og keyrðum í átt að flugaranum (vellinum, fyrir fólk sem skilur mig ekki) og nutum tónlistarinnar í bílnum, the pimp'o'bil.

Svo komum við að Reykjanesbæ, allavega skildist mér að við værum komin þangað fyrst að við mættum RISAstórum stöfum sem sögðu "REYKJANESBÆR".

Ég verð nú eiginlega að lýsa undrun minni yfir þessu skilti. Í fyrsta lagi er peningamál sem poppar upp hjá mér. Hvað í guðanna bænum hefur þetta skilti kostað. Annað, who cares?!...í alvöru. Í þriðja lagi, hver er tilgangurinn með þessu skilti.

Þær nokkru sekúndur sem við keyrðum framhjá þessu skilti komu allar þessar spurningar í heilann á mér, en svo eftir smá stund að spá í þetta komst ég að því að þetta er bara lélegt rip-off af Hollywood skiltinu. Eins asnalegt og það hljómar.

Vildi bara koma þessu út úr mér, takk

kveð í bili...Arna spekulerari

Úff...úff og úff.

Á morgun er förinni heitið til lands sem kallast Danmörk. Jamm það er komið að því sem ÉG hef beðið eftir í laaaaangan tíma, að fara til Köben og hitta fólkið þar. Konungsfólkið, löggurnar, fólkið í Christaniu, fólkið í tívolí-inu og auðvitað rónana í Radhuspladsen. Hmm...já líka skrýtnu Íslendingana sem ég kall fjölskyldu.
Núna er ENN verið að bíða eftir krílinu, sem er ekki alveg að standa sig þegar það kemur að stundvísi...ekki gott merki fyrir framtíðina...hmmm...mm.
Allvega það er örugglega hægt að laga þannig vandamál ;)
Ég hlakka gífurlega til þegar krílið kemur í heiminn, loksins eitthvað sem ég, mamma og pabbi, og auðvitað afi og hele familien, getum dekrað við og þegar því er lokið...skilað því til foreldranna..muhahahahahahahahah..haha!

Bara að grínast....joke....hehe...allavega....see ya in Dänemark...

Arna Steinunn "aðeins að brjálast" Tryggvadóttir